Dag 18: Rustdag in Nauders

Daar zijn we wel aan toe: een echte rustdag. De benen zijn behoorlijk verzuurd na alle beklimmingen van gisteren en eergisteren. Bovendien zou het vandaag gaan regenen. 

Nauders is echt een wintersport dorp op de grens van Italië, Oostenrijk en Zwitserland. Het dorp is vergeven van de hotels, appartementen, pensions en Zimmer frei. Het was dan ook niet moeilijk om een onderkomen te vinden voor twee nachten. In Haus Julia zorgt Julia sehr gut voor ons. Een fijne ruime kamer, een lekkere douche en een heerlijk bed. Zodra we onze spullen hebben uitgepakt verandert de nette kamer in een chaos. 

We gaan een pizzatje eten maar zelfs een paar honderd meter omhoog lopen is al te veel voor onze geteisterde bovenbeenspieren. 
Lekker geslapen en we worden wakker met flinke regen. Goede keuze dus om vannacht niet te kamperen 😀. Frau Julia wacht ons op in het souterrain met een uitgebreid ontbijt. Dat fietst er wel in. Ze biedt ons ook aan om de was te doen dus daar maken we meteen gebruik van. Frau Julia weet wat vermoeide fietskampeerders nodig hebben. Ondanks de regen gaan we het dorp verkennen en vragen bij de Tourist info wat er zoal te doen is op een regenachtige dag. Niet heel veel dus: wandelen is geen optie vanwege de regen en omdat we op fietsschoenen (Jaap) en waterdoorlatende lichte sneakers (Sonja) niet ver komen.

Het kasteel bezoeken is een optie of met de bus ergens naartoe. s'Middags belooft het beter weer te worden dus een bustripje over de Reschenpass naar het verzonken dorpje Graun lijkt ons wel wat. 
Eerst wat lekkers inslaan bij de supermarkt voor de lunch en terug naar Frau Julia. Na de lunch even een klein rust momentje (snurk). Als we weer naar buiten gaan schijnt de zon, wat een verschil met s’ochtends. 

De Italiaanse buschauffeur heeft weinig geduld met reizigers zonder mondkapje, dat is verplicht in Italië en de bus gaat de grens over. Gelukkig heb ik er nog een paar in mijn tasje en hij is weer blij. Met een rotgang scheurt hij de Reschenpass over, luid toeterend naar auto’s die naar zijn zin niet hard genoeg gaan. Als twee oudere instappers iets te lang naar zijn zin naar hun mondkapje zoeken, tikt hij geïrriteerd op zijn horloge. Volgens ons nergens voor nodig want met zijn tempo ligt hij ruim voor op schema.  Italiaans temperament waarschijnlijk… 

Binnen een kwartier staan we in Graun, Italië, waar we morgen met de fiets waarschijnlijk twee uur over gaan doen.

Doel is de verzonken toren van Graun, volgens het boekje de meest gefotografeerde toren in Italië, na die van Pisa dan. De kerktoren is het enige wat over is van het dorpje dat door de aanleg van stuwmeer de Reschensee nog zichtbaar is.  

Het verhaal erachter is dramatisch:  in 1939 besloot de Italiaanse regering om tbv energievoorziening een groot stuwmeer te creëren. Dat daarvoor 5 dorpen van de aardbodem moesten verdwijnen was bijzaak. De bewoners van destijds zijn ook niet gecompenseerd voor verlies van huis en haard. De regering was destijds nogal totalitair zullen we maar zeggen…. De 14e eeuwse kerktoren staat er nog als een stille aanklacht tegen het onrecht.  

Fascinerend om te zien. En op de achtergrond de besneeuwde toppen van het Ortlermassief.

We zijn vandaag goed uitgerust en hebben zin om morgen deze prachtige bergen tegemoet te fietsen.